Drogeria Internetowa

Przed jedzeniem czy po posiłku? Rano czy wieczorem? Popić wodą czy mlekiem? Wskazania zależą od rodzaju medykamentu. Od tego, czy się do nich zastosujemy, zależy powodzenie terapii.

Każdy lek to związek chemiczny, czasem kombinacja wielu związków. Podobnie jak wszystko, co zjadamy i wypijamy. Pomiędzy różnymi składnikami pożywienia a preparatami leczniczymi może dochodzić do powstawania reakcji chemicznych, które ni zawsze mogą dobrze wpływać na nasze zdrowie. Mogą być także przyczyną złego samopoczucia, uczuleń czy nieskuteczności odbywanej kuracji.

Łączenie leków z alkoholem może być groźne. Szczególnie niebezpieczne jest picie alkoholu podczas kuracji lekami przeciwdepresyjnymi i nasennymi – może to zaburzać pracę układu krążenia i potęgować stany depresyjne.

Alkohol znosi działanie leków przeciw-padaczkowych i może doprowadzić do nasilonego ataku drgawek. Jeśli pijemy go, zażywając doustne leki przeciwcukrzycowe, narażamy się na niedocukrzenie. Może to doprowadzić nawet do wystąpienia groźnej dla życia kwasicy.

Stosując terapię antybiotykami, najlepiej jest zażywać je na pusty żołądek. Lekarstwa dobrze jest przyjmować na godzinę lub dwie przed zamierzonym posiłkiem. Połączenie antybiotyków i pokarmów z nimi spożywanych może spowodować gorsze wchłanianie leków. Przechodząc takie leczenie nie należy przyjmować dodatkowych suplementów z wapniem, żelazem czy węglem aptecznym. Węgiel jest w stanie wchłonąć antybiotyk dlatego leczenie nie przyniesie jakichkolwiek efektów. Jeśli przyjmujemy preparaty z naparstnicą, musimy ograniczyć pokarmy bogate w błonnik bowiem to ziele jest składnikiem wielu leków podawanych przy zaburzeniach rytmu serca i niewydolności krążenia. Naparstnica zawiera substancje aktywne które w chętny sposób magazynują się w chlebie razowym, otrębach czy płatkach owsianych – jednym słowem mówiąc w błonniku pokarmowym. Posiadając w organizmie za duże stężenie naparstnicy, objawy choroby podczas leczenia zamiast znikać mogą ulec nasileniu. W błonniku kumulują się też aktywne składniki leków przeciwdepresyjnych, co może doprowadzić do znacznego pogorszenia samopoczucia.

Również tłuszcze utrudniają przyswajanie niektórych medykamentów. Może się to odbywać na dwa sposoby – rozpuszczać składniki leków przez co one nie spełniają swoich prawidłowych funkcji, bądź łącząc się ze składnikami leków i tworząc nierozpuszczalne w wodzie związki chemiczne. Jest to jeden z głównych powodów zalecania przyjmowania niektórych leków przynajmniej godzinę przed bądź dwie godziny po spożyciu danego pożywiania. Dość niebezpieczne jest połączenie tłuszczu z lekami posiadającymi w swym składzie teofilinę. Związek ten znalazł zastosowanie w leczeniu astmy oskrzelowej oraz innych chorób oskrzeli i  płuc. Połączenie związku z tłuszczami może doprowadzić do gwałtownych zaburzeń rytmu serca,  spadku ciśnienia krwi badź silnych bólów głowy.

Niektóre leki są niebezpieczne dla osób kierujących pojazdami mechanicznymi. Do takich preparatów zaliczamy między innymi eukardinę, czyli lek stosowany podczas dolegliwości związanych z sercem. Zawiera on niewielką dawkę środka nasennego, który w większym stężeniu może spowodować zaśnięcie za kierownicą. Na szybkość reakcji kierowcy wpływ mogą mieć leki przeciwlękowe, przeciwdepresyjne i przeciwnerwicowe (zarówno ziołowe, jak i syntetyczne). Większość leków rozkurczowych zawiera chociażby niewielkie dawki środków uspokajających i nasennych. Jeśli rano masz zamiar usiąść za kierownicą, to już po północy nie powinnaś stosować środków o działaniu nasennym. Kierowca może czuć się bezpiecznie podczas stosowania leków przeciwzapalnych, przeciwbólowych i przeciwreumatycznych, gdyż te nie osłabiają koncentracji i reakcji kierującego. Dlatego warto dokładnie zapoznać się z dołączoną do lekarstw ulotką. Leki, po których nie wolno obsługiwać urządzeń mechanicznych przez 42 godziny, oznaczone są zwykle kółkiem. Te, po których należy zachować szczególną ostrożność – czarnym trójkątem. Stosuj tylko te leki, które przepisał ci lekarz podczas ostatniej wizyty. Leki dostępne bez recepty stosuj z umiarem. Jeśli zapomniałaś przyjąć lek w odpowiednim czasie, nie bierz potem podwójnej dawki. Zanim zażyjesz lek polecany przez znajomych lub powszechnie reklamowany, zasięgnij porady lekarza.

• Nie odstawiaj leku przed zakończeniem kuracji, nawet jeśli twój stan zdrowia uległ znacznej poprawie.
• Nie dziel leków mających formę kapsułek.
• Nie kupuj farmaceutyków na bazarach i od przypadkowych osób. L
• eki przeterminowane odnieś do apteki i wrzuć do specjalnie przygotowanych pojemników.

Czym popijać, a czym nie:

Woda – najlepszy wybór to mineralna niegazowana. Inne napoje mogą wchodzić z lekami w niekorzystne interakcje.

Mleko – osłabia działanie wielu leków, m.in. antybiotyków.

Kawa i herbata - niewskazane dla przyjmujących preparaty żelaza; tworzy z nim trudno wchłaniające się związki, co wydłuża proces leczenia. Soki cytrusowe – zwłaszcza grejpfrutowy znosi aktywność biochemiczną wielu leków i powoduje różne skutki uboczne; w połączeniu z lekami przeciwhistaminowymi może wywołać zaburzenia rytmu serca.

Bóle głowy czy nawet uporczywe migreny towarzyszą nam coraz częściej. Dlaczego tak się dzieje? Jak sobie z tym poradzić?

Przed menstruacją spada we krwi stężenie estrogenów. Ma to wpływ na funkcjonowanie całego organizmu. Układ nerwowy gorzej reaguje na działanie naturalnych substancji przeciwbólowych – endorfin. Gdy zatem na skutek skurczu naczyń krwionośnych, a następnie silnego ich rozszerzenia zaczynamy odczuwać dotkliwy ból, nic nie jest w stanie go złagodzić. Jak dotąd naukowcom nie udało się ustalić, dlaczego jedne kobiety cierpią niemal co miesiąc, a innym jest to oszczędzone.

Wzrost napięcia

W dniu poprzedzającym migrenowy napad odczuwamy zwykle zmęczenie lub przeciwnie – nadmierne podniecenie. Na 20-60 minut przed atakiem często (choć nie u każdego) występuje tzw. aura: przed oczami pojawiają się błyski światła. Pole widzenia może być zawężone, możemy odczuwać drętwienie kończyn, w rzadkich wypadkach nawet jednostronny niedowład. Ból głowy, który wkrótce się pojawia, ma ostry, pulsujący charakter – przeważnie ogarnia tylko połowę głowy. Nasila się przy każdym ruchu, a towarzyszą mu nudności i torsje.

Musimy szybko reagować - leki.

Lekarze radzą zażyć środki przeciwbólowe, gdy tylko pojawią się pierwsze symptomy migreny, np. aura. Jeśli ból nie jest jeszcze bardzo silny, pomóc mogą leki dostępne bez recepty: aspiryna, parace-tamol, ibuprofen. Do przerwania ciężkich napadów służą leki silniejsze, zapisywane na receptę (np. imigran, mig-priv, maxalt, dihydroergota-mina). Czasem zaleca się przyjmowanie przez 7 dni (rozpoczynając kurację na 2 dni przed miesiączką) preparatów hormonalnych, zawierających estrogeny.

Ponieważ istnieje przypuszczenie, że bóle głowy nasilają się po spożyciu pewnych pokarmów, kobietom cierpiącym na migreny menstruacyjne zaleca się wyeliminowanie z diety wina, żółtych serów, czekolady.

Naturalny sposób – ziółka przyniosą ulgę

Cierpiącym na migreny polecany jest sok z dziurawca (2 razy dziennie po łyżeczce nieco rozcieńczonego wodą) lub napar z kwiatu lipy (3 razy dziennie po pół szklanki naparu z 1/2 łyżki kwiatów). Polecane są też zioła rozszerzające naczynia krwionośne, np. jemioła (20-40 kropli wyciągu ze świeżego ziela pijemy 2-3 razy dziennie). Kuracje ziołowe są skuteczne tylko wtedy, gdy prowadzimy je przez wiele tygodni.

Nasz organizm nie potrzebuje dużej ilości fluoru. Zazwyczaj dostarczamy taką ilość jaką potrzeba, spożywając jedzenie i pojąc wodę. Gorzej, gdy jest go za dużo, ponieważ truje – zwłaszcza kiedy jest uprzemysłowiony.

Fluor jest superaktywnym pierwiast­kiem, obecnym we wszystkich tkankach. Wpływa na gospodarkę organizmu wraz z magnezem, wapniem i fosforem. Kobietom w ciąży ułatwia wchła­nianie żelaza, czyli zapobiega anemii. Najwię­cej jest go w zębach (zapobiega próchnicy) i kościach (przeciwdziała osteoporozie).

Chronimy zęby

Zęby chroni szkliwo, w skład którego wcho­dzą, między innymi, związki fluoru. Jeśli ich stężenie jest za niskie, szkliwo staje się cień­sze, jest podatne na pęknięcia i mniej odporne na kwaśne środowisko jamy ustnej. Dlatego pewna porcja fluoru z zewnątrz jest niezbęd­na dla utrzymania ich w dobrej kondycji. Kon­trowersje budzą jedynie jego dawki i sposób podawania.

Na pewno, nawet dla dzieci, bezpieczne jest mycie zębów fluo­rowaną pastą. Jednak najmłodsi, zamiast szorować zęby, połykają pasty, szczególnie te smaczniejsze. Może to doprowadzić do fluorozy, czyli białych i brą­zowych plamek na zębach. Dlatego warto nadzorować proces mycia zębów przez najmłodszych. W Stanach Zjednoczonych, w związku z praktykowaniem występowania o odszkodowania w sprawie powstawania zabarwień zębów, umieszcza są ostrzeżenia, że jeżeli pewna dawka pasty zostanie połknięta, należy skontaktować się z Centrum Kontroli Zatruć.

Bezpieczniejszym sposobem podawania fluo­ru dzieciom są zabiegi fluoryzacyjne. Odbywa­ją się w sporych odstępach czasu, a stosowa­ne preparaty działają krótko – są wypluwane, nie połykane. Taki kontakt z fluorem jest też korzystniejszy od regularnego, rozpoczyna­nego niekiedy już w okresie niemowlęcym, podawania kropelek czy tabletek. Badania dowodzą także, że nadmiar fluoru, pomimo wzmacniającego działania na szkliwo, powo­duje znaczne obniżenie jakości samej tkanki kostnej i zębiny.

Co za dużo to nie zdrowo…

Nadmiar fluoru może doprowadzić do zatrucia, czyli fluorozy. Dodatkowymi schorzeniami jakie mogą pojawić się przy nadmiarze fluoru są schorzenia trzustki, tarczycy nadnerczy, nasilenie objawów trądziku, dermatozy, zapalenie stawów, zmiany szkieletowe a nawet rak kości. Jego nadmiar powoduje też przedwczesne starzenie się skóry, tkanek, stwardnienie tętnic, osłabia system obronny organizmu, upośledzając funkcje białych ciałek krwi.

Fluor „zbiera” się w kościach i jednocześnie blokuje wchłanianie wapnia i magnezu  przez organizm. U kobiet w ciąży pierwiastek ten przenika przez łożysko co może spowodować nieodwracalne szkody dla nienarodzonego jeszcze maluszka. Przeprowadzone badania dowiodły, że nadmiar fluoru jest typowym zjawiskiem w dużych miastach. Ów pierwiastek działa szkodliwie zarówno na zęby jak na ogólny stan zdrowia. Dlatego też nie powinno się nim wzbogacać wody pitnej.

Granica bezpieczeństwa

Granica między szkodliwym a korzystnym wpływem fluoru na organizm jest dość płynna. Pierwiastek ten występuje we wszystkich tkankach, a jego zawartość w kościach wzrasta wraz z wiekiem. Jest aktywny, dobrze wchłania się przez drogi oddechowe i pokarmowe, przenika przez błony komórkowe. Na szczęście zwykle trudno przekroczyć szkodliwą granicę fluoru. Dla dzieci zalecana dzienna dawka tego pierwiastka wynosi 0,25-2,0 mg. Dorośli natomiast mogą bezpiecznie przyjmować do 4 mg fluoru na dobę.

Przewlekłe zatrucia małymi dawkami fluoru (fluoroza) objawiają się zaburzeniami w uwapnieniu kości, brunatnym cętkowaniem zębów, zmniejszeniem energii. W dużych stężeniach związki fluoru powodują zatrucia ostre.

Gdzie znajdziemy fluor?

W herbacie znajduje się go maksymalnie w ilości do 7 mg/100 g i jest łatwo przyswajalny.a

Najwięcej fluorków znajduje się w taniej czarnej i zielonej herbacie, również w tych wykonanych ze starszych liści, które mogły przez dłuższy czas pochłaniać z gleby fluor.

Czym dłużej parzymy herbatę, tym powstaje mocniejsze stężenie jonów fluorkowych. Dodanie do niej  cukru czy miodu wprowadza dodatkowe jony. Do obniżenia stężenia jonów jest odpowiedni sok z cytryny u sok malinowy.

Cztery szklanki herbaty dziennie wprowadzają do naszego organizmu około 1.24 mg fluoru.

Jak widać ta ilość nie przekracza to dopuszczalnej dawki. Należy jednak pamiętać, że herbata nie jest jedynym źródłem fluoru. Znajdziemy go także w żelatynie, paście do zębów i wodzie (w niektórych krajach jest nadal fluorowana).

Jeżeli chodzi o produkty spożywcze to najwięcej fluoru zawierają:

• marchew – 0,188 mg,
• mąka pszenna- 0,56 mg/1000 g
• mleko – 0,227 mg,
• ryby i fasola -1,65 mg/1000 g,
• szpinak – 0,435 mg,
• ziemniaki – 0,141 mg,
• oraz mięso, kapusta, sałata, rzeżucha, brokuły.

Fluor w lekach.

Pierwiastek ten jest obecny w środkach uspokajających i psychotropowych. Stosuje się go w leczeniu otwartym, a także w domach opieki społecznej, ośrodkach penitencjarnych oraz szpitalach psychiatrycznych.

Prowadzona badania dowiodły,  że roztwór fluorku potasu o stężeniu 0,45 ppm stanowi odpowiednią dawkę aby spowolnić reakcje umysłowe i  sensoryczne.

Należy pamiętać, że fluor w dużych dawkach jest trujący szczególnie dla młodych ludzi. Organizm rozwijający się wchłania go znacznie więcej niż organizm dojrzałej osoby. Jego nadmiar ma negatywny wpływ na system odpornościowy i nerwowy u dzieci. Może obniżać umiejętność uczenia się, zmniejszyć poziom  IQ oraz wprowadzać w stan chronicznego zmęczenia.

Pomimo tego, że łóżka opalające zostały już zakwalifikowane jako znane „używki” rakotwórcze, ludzie nadal bagatelizują ryzyko rozwoju czerniaka. Nadmiernie opalają się na plażach bądź właśnie w solarium, myśląc że brązowy naskórek jest oznaką zdrowia i witalności.

Mit 1: Baza z naturalnej opalenizny chroni skórę.

Każde opalanie bez względu w jakim miejscu się odbywa stanowi uszkodzenie skóry. Zmiana koloru skóry oznacza jej obronę przed szkodliwymi dla niej promieniami UVA i UVB. Zabrązowienie i zaczerwienienie naskórka informuje nas o uszkodzeniu skóry.

Mit 2: Solarium mniej szkodliwe z powodu wysokiego promieniowania UVA.

Takie stwierdzenie jest całkowitą bzdurą. To właśnie promieniowanie UVA dociera głębiej w warstwy skóry i jest bardziej szkodliwe, poprzez powodowanie większych uszkodzeń. Promieniowanie UVB powoduje zabarwienie skóry poprzez reakcję z ziarniakami melaniny, czyli komórkami barwnikowymi skóry.

Mit 3: Światło z solarium jest takie samo jak światło słoneczne.

Promienie UV w solarium stanowi w 98% promieniowanie UVA. Słońce natomiast emituje  promieniowanie UVA i UVB.

UVB są to promienie opalania, natomiast promienie UVA, które docierają głęboko w skórę, powodują uszkodzenie kolagenu, tkanki elastycznej, może to  spowodować raka skóry, a także zmiany pigmentu w skórze, czyli znamiona barwnikowe, melasmę.

Promienie solaryjne są więc o wiele bardziej szkodliwe dla skóry niż naturalne promienie słoneczne.

Mit 4: Specjalne kosmetyki solaryjne chronią przed szkodliwymi skutkami opalania

Nieprawda. Chcąc chronić skórę przed promieniami UVA i UVB, należałoby stosować kosmetyki posiadające bardzo mocne filtry. Kosmetyki stworzone na potrzeby solarium tzw. kosmetyki solaryjne ich nie posiadają. W składzie takich preparatów odnajdziemy natomiast substancje przeciwzmarszczkowe, chroniące przed nadmiernym wysuszeniem, a także przyspieszające opalanie.

Mit 5: Korzystnie z solarium na krótki okres czasu jest bezpieczne.

Oczywiście, że nie. Uczęszczanie do solarium nawet raz na kilka dni/tygodni również niekorzystnie wpływa na struktury naszej skóry.

Międzynarodowy zespół naukowców pod kierownictwem Uniwersytetu Queensland w Australii twierdzi, że opracowali lek na raka, dzięki któremu chorzy są w stanie uniknąć nieprzyjemnych skutków chemioterapii, takich jak wypadanie włosów.

Tradycyjnie rak zostaje „zaatakowany” przez chirurga, radioterapię lub chemioterapię. Te dwie ostatnie metody leczenia powodują skutki uboczne, takie jak wypadanie włosów. W swym nowym odkryciu, naukowcy twierdzą, że za pomocą powłok bogatych w tłuszcze można doprowadzić do wyciszenia genów i dezaktywacji poszczególnych, zaangażowanych w wypadanie włosów.

Naukowcy wykorzystali w ten sposób modele myszy i u 70% badanych zaobserwowano zmniejszenie wielkości guzów szyjki macicy.